مناظره ای از جنس بیم و واهمه

اختصاصی گیل پرس نیوز،عموما در عرصه های انتخاباتی، مناظره ی تلویزیونی رو در روی دو نامزد، ابزاری مهم برای جلب نظر و تاثیرگذاری بر جامعه ی رای دهنده تلقی می گردد.


اختصاصی گیل پرس نیوز،عموما در عرصه های انتخاباتی، مناظره ی تلویزیونی رو در روی دو نامزد، ابزاری مهم برای جلب نظر و تاثیرگذاری بر جامعه ی رای دهنده تلقی می گردد.

اهمیت آن به این دلیل است که پرده ها افتاده و نامزدها بی واسطه در برابر چشمان جامعه قرار می گیرند و ضمن اینکه پاسخگوی سوالات گرداننده جلسه و تشریح برنامه های خود برای سال های ریاست جمهوری خواهند بود، از میدان پر مین ساخته و پرداخته شده ی طرف مقابل خود نیز عبور خواهند نمود.مین هایی که ریشه در گذشته ی افراد و برنامه های آینده ی آنها دارد و به واسطه ی کنکاش تیم های مشاوره ی هر نامزد استخراج می گردد.
انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده ی آمریکا از آن دست مواردی است که در آن مناظره به دلیل حضور دو نامزد برجسته از دو حزب بزرگ، اهمیتی دو چندان به خود می گیرد.
اما مناظره ی شب گذشته میان هیلاری کلینتون و دونالد ترامپ، نامزدهای دو حزب دموکرات و جمهوری خواه از جنسی غریب بود. دو طرف در شرایطی رو در روی هم قرار گرفتند که به عنوان یک سیاستمدار، در ماه ها و روزهای اخیر، گاف های بزرگی از خود به جا گذاشته بودند. گاف هایی بزرگ که به مثابه مین هایی بود که به دست خود در این میدان کاشته و از زحمت طرف مقابل کاستند. هرچند در این زمینه ترامپ با اختلافی فاحش، گوی سبقت را از رقیب خود ربوده بود، ولی رفتار کلینتون به عنوان یک سیاستمدار پرسابقه نیز به گونه ای نبود که آسوده خیال، حاضر در این عرصه باشد.
جدا از سوالاتی که مطرح و پاسخ هایی_عموما کوتاه و گذرا_داده شد، آنچه بیشتر از هر چیز دیگری در این مناظره خودنمایی می کرد، بیم و واهمه ی هر دو نامزد از دقیقه های پیش رو بود. واهمه از مطرح شدن گاف هایی بیشتر که جوابی محکم و منطقی برای آنها نبود و انتظاری جز عذرخواهی و ابراز شرمنده گی برای پاسخ گویی به آنها نمی رفت.


طبق پیش بینی، دو نامزد نهایت فرصت طلبی را به خرج داده و یک به یک این گاف ها مطرح و عذرخواهی پشت عذرخواهی بود که عنوان شد. عجیب آنکه در هیچ یک از دو طرف این ماجرا برخلاف اعلام در گفتار، اثری از شرمنده گی و پشیمانی در چهره و رفتار هویدا نبود. ابراز عذر و پوزش های مصنوعی در کنار اتهام زنی ها و آسمان و ریسمان بافتن های بی پایان، عمده ی زمان مناظره را به خود اختصاص داد و عملا میدانی که برای ترسیم فضای چهار سال آینده مهیا شده بود خالی از هر چشم اندازی برای مخاطب گردید. و در انتها چهره های بهت زده ی بیننده گان حاضر در سالن این مناظره که نشاندهنده ی چیزی جز سردرگمی و نارضایتی بود.
قطعه سوم از پازل سه گانه ی مناظرات ریاست جمهوری ایالات متحده ی آمریکا کمتر از 10 روز دیگر برگزار و این امیدواری زنده خواهد بود تا دو نامزد با توجه به تخلیه ی فشار روانی ناشی از عبور از میدان مین مملو از گاف های سیاسی و اخلاقی و همچنین خارج شدن از فضای بیم و بدگویی، تدبیری دیگر برای مواجهه با طرف مقابل_نه از جنس اتهام و اتهام زنی، که از جنس تشریح برنامه و پاسخ گویی_به کار گیرند، بلکه این آخرین فرصت به کام مخاطبین شان شیرین افتد و به مراد رسند.

*مجتبی نوروزی




پیشخوان روزنامه ها